Ne aşk olaydı, ne aşık, ne nazlı afet olaydı
Ne halk olaydı, ne Hâlık, ne aşk-ı hasret olaydı
Ne dert olaydı, ne derman, ne sevinç olayı, ne matem
Ne kavuşma yuvası, ne ayrılık olaydı.
Gönülde muhabbet ışığı, gözde zulüm perdesi
Nedir bu merhametsiz yaradılış, ne bu perdeli hikmet?
Bu zulme karşı bir adalet olaydı! Ah adalet!
Ne önce öyle saadet, ne böyle zillet olaydı.
Azerbeycan'lı şarir Hüseyn Cavid'ten bir şiir. Aşağıda ki de orjinal metin. Bir arkadaşıma göndermiştim ne güzelmiş diye. Anlamadım diye cevap verince Türkçeleştirme (?) ihtiyacı hissettim. Neyse.. Öyle işte.
Nə eşq olaydı, nə aşiq, nə nazlı afət olaydı,
Nə xəlq olaydı, nə xaliq, nə əşki-həsrət olaydı.
Nə dərd olaydı, nə dərman, nə sur olaydı, nə matəm,
Nə aşiyaneyi-vüslət, nə bari-firqət olaydı.
Könüldə nuri-məhəbbət, gözümdə pərdeyi-zülmət…
Nə nur olaydı, nə zülmət, nə böylə xilqət olaydı.
Nədir bu xilqəti-bimərhəmət, bu pərdəli hikmət?
Bu zülmə qarşı nolur bir də bir ədalət olaydı.
Tükəndi taqətü səbrim, ədalət! Ah, ədalət!
Nə öncə öylə səadət, nə böylə zillət olaydı.
